De eerste keer
dat we dan eindelijk ons meisje mochten zien schrok ik.
Ze was zo klein, ze woog 2185 gram, en was via slangen aangesloten op allerlei
apparatuur.
Ik dacht als dit maar goed gaat. Op dat moment gaat er heel veel door je heen
kan ik je zeggen.
Dit had toch niemand verwacht na een super 9 maanden zwangerschap.
Tot begin maart heeft Valerie-Claire in het Sophia gelegen, wij verbleven die tijd in het Ronald McDonaldhuis.
Valerie-Claire
heeft de eerste week op de afdeling neonatologie gelegen, daar kregen we van de
arts te horen
dat ze
hersenbeschadiging had opgelopen tijdens de bevalling.
De
arts was somber over Valerie-Claire haar
toekomst gestemd
en stelde ons ook voor
om over euthanasie na te denken tijdens het komende weekend.
Het was het rotste weekend in mijn leven.
Tijdens het weekend werd Valerie-Claire van de beademing afgehaald en deed ze het super, ze kreeg alleen nog voeding d.m.v. een sonde.