WEEK  25

 

Maandag 19 juni 2006

 

Vandaag de eerste therapiedag in het Adeli centrum in Slowakije.

Wij waren veel te vroeg, bang dat we te laat zouden zijn, vroeg opgestaan om 6.45 uur en om 7.15 uur zaten we al aan het ontbijt.

Om 8.15 uur waren we er al, veeeeelll te vroeg want we werden pas om 10.30 verwacht. Slordig van het Adeli centrum een uitnodiging te sturen voor 19 juni, waarop  geen tijd stond vermeld.

Na een kopje koffie in het centrum van Piestany zijn we naar therapie gegaan.

We zijn ontvangen door dr Petrov en 3 therapeuten.

Valerie werd gemeten, haar hoofdomtrek, arm- en beenlengte en  hoeveel graden zij haar benen en voeten kon buigen.

Dr Petrov dacht dat Valerie haar linker been korter is dan haar rechter been maar we hebben uitgelegd dat de foto s in het ziekenhuis aangeven dat haar heupen goed zijn maar dat het door de spierspanning lijkt of haar linker been korter is.

 

Na het gesprek met dr Petrov kreeg Valerie  eerst 3 minuten laser therapie dat  vond Valerie niet eng.

Daarna kreeg ze haar Adeli pak aan.

Eerst werd een poloshirt en legging aan gedaan en daarna het pak.

Valerie vond dat wel interessant en hield iedereen heel goed in de gaten.

Toen haar pak goed zat ging ze naar de oefenruimte. Je kon merken dat Valerie een beetje moe was, ze ging wat verveeld huilen en had nergens meer zin in.

De mensen van het centrum  waren heel lief voor haar.

Valerie kreeg onder begeleiding  van 3 therapeuten de volgende oefeningen.

Eerst zitten op een grote oefenbal voor een grote spiegel.

Daarna lopen tussen een soort brug met allemaal vakjes waar haar voeten in werden gezet. Aan elk been was een therapeut en een achter haar die ervoor zorgde dat ze niet achterover viel en dat ze haar handjes op de balkjes hield. Ze moest een beetje huilen.

Daarna nog een stukje lopen en vervolgens weer op de oefenbal.

Nu kreeg ze de oefening naar voor hangen en de handjes plat op de grond en weer terug rollen en vervolgens plat op de voeten staan en dan weer naar voren en de handjes op de grond enz.

Bij deze oefening waren er zelfs 4 therapeuten bij Valerie.

Daarna moest ze op haar rug op de bal liggen en ging men haar benen buigen en naar binnen en naar buiten draaien.

Deze oefening werd ook op haar buik gedaan.

Na 1 uur oefenen was het voor vandaag genoeg met voor betreft het Adelipak.

Tenslotte kreeg ze een volledige massage van eerst haar rechter voet , been hand en arm en vervolgens haar linker voet, been ,hand arm en daarna haar borst en tot slot haar rug.

Valerie genoot ervan.

Na afloop kregen we het rooster voor morgen.

 

 

Dinsdag 20 juni 2e therapie dag.

 

We waren netjes op tijd om 9.30 uur

Valerie kreeg eerst een koude packing om haar beide benen voor ongeveer 2 minuten en daarna 15 minuten een warmte packing en haar beide benen werden met een deken bedekt.

Daarna werd haar het Adeli pak aan gedaan. Ze vond het prima totdat ze op haar buik moest gaan liggen.

Toen ze helemaal klaar was had ze door wat haar te wachten stond, dus lekker huilen..

Ze had niet veel zin om mee te werken, men kreeg haar niet stil, met de afleiding een pop ging het gelukkig iets beter.

Ze kreeg weer oefeningen op de ovale bal.

Ze werd op haar buik gelegd en dan ging eerst de ene en daarna de ander haar benen buigen en weer strekken buigen en dan de voet om hoog doen en het been zo ver mogelijk naar buiten en dan weer naar voren met de handen op de grond en de voeten weer op de grond net zo als gisteren.

Dat ging goed.

Ook zijn ze met haar op een bankje gaan zitten  met aan elke kant van het bankje een been men wilde met een bal gaan rollen maar dat begreep ze nog niet zo goed , toen zijn ze met haar gaan puzzelen dat ging prima.

Daarna werd Valerie op een houten plank neergelegd en met haar

voeten tegen een dwarsplank en met banden vast gemaakt. Dat geheel werd omhoog getrokken en ze werd heen en weer geschommeld, dat vond ze leuk.

 

Later werd de schommel in stilstand gehouden en moest ze blijven staan om ballen in een mand te gooien, maar van de Duitse taal begrijpt Valerie helemaal niets. Ze hield de bal dus lekker vast wat men ook aan haar vroeg.

Dit is heel zwaar want Valerie moet bij deze oefening staan met gestrekte rechten benen, ze kon haar knieën niet buigen.

Daarna gingen ze weer met Valerie loopoefeningen doen langs de brug maar ze had zoveel inspanning geleverd op de schommel dat ze aan het einde van de brug stond te trillen op haar benen en is een korte pauze ingelast.

Tot slot de laatste 10 minuten van de 2 uur durende sessie in het Adeli pak oefeningen op de bal gedaan, om het zitten en strekken van haar rug te ontwikkelen.

Dat ging gelukkig goed. Ze werd uit het Adelipak geholpen en het volgende onderdeel stond alweer op het programma.

Voor het eerst kreeg ze de Schlammpackung, dat is een soort warme modder in folie om haar onderbenen, toen een laken er om en daar  warmtekompressen over, dat met een deken werd afgedekt.

Zo moest Valerie 20 minuten blijven liggen.

Na 20 minuten kreeg ze weer massage welke ze gisteren ook had, er werd bij haar voeten begonnen en op haar buik geëindigd.

Valerie genoot ervan, in het begin ze lag er zeer ontspannen bij, maar een uur vindt ze iets wat te lang.

Daarna hadden we 30 minuten pauze waarin we een boterhammetje hebben gegeten.

Tot slot had ze vandaag nog lasertherapie, waarbij haar benen en handen zijn behandeld.

Zo, de 2e dag  therapie in het Adeli centrum zit erop.

Valerie was gesloopt, maar toen we haar na een kopje koffie het zwembad lieten zien was er niets wat haar kon weerhouden te gaan zwemmen, van vermoeidheid was niets meer te merken.

`s Avonds was ze helemaal versleten en viel binnen 5 minuten in slaap.

 

 

Woensdag 3e therapiedag

 

We begonnen vandaag, net als gisteren, met de warm en koudpacking weer eerst 3 minuten koud en vervolgens 20 minuten warme packing op haar onderbenen.

Vervolgens werd het Adeli pak weer aangedaan en daarop volgde 2 uur therapie. Omdat ze gisteren en maandag nogal verdrietig was is vandaag op de gang gewacht om te kijken hoe de therapie zou verlopen als ze mama niet in het vizier had. Volgens therapeut Stefan was het super gegaan, Valerie heeft maar even gehuild maar daarna accepteerde ze het.

Hij vertelde dat het goed gegaan is, maar dat ze bij het lopen steeds haar benen verstijfd en dat nog wat moeizaam gaat.

De massage liet ze weer heel goed toe. Vandaag hadden we niet de 30 minuten pauze maar Manueeltherapie van dr Petrov. Hij ging eerst Valerie haar voeten buigen en in allerlei bochten draaien, ze liet het goed toe het enige wat ze deed was lekker draaien op de massage bank. Nadat hij haar beide voeten en benen had behandeld was haar rug aan de beurt.

Hij duwde met een hand op haar onderrug en met de andere hand trok hij haar omhoog .

Je kan het een beetje met een soort kraker vergelijken.

Deze behandeling duurde 30 minuten.

Het valt op dat men hier echt op de klok werkt, ze stoppen niet eerder maar gaan ook geen minuut langer dan afgesproken is.

Tot slot had ze lasertherapie, vandaag kreeg ze een lange behandeling eerst werden haar onderbenen rondom behandeld, vervolgens haar handen en  haar rug.

Daarna weer lekker naar het zwembad.

 

 

Donderdag 4e therapiedag

 

Vanmorgen kreeg Valerie net als de dagen ervoor de warme en koude packing dat ging vandaag beter als gisteren, Valerie bleef keurig netjes liggen en hield haar benen deze keer keurig stil.

Het scheelde wel dat ik een boekje had meegenomen, voorlezen vindt Valerie prachtig!

Daarna werd ze weer in het Adeli pak gehesen en moest ze weer geloven aan de 2 uur durende therapie, ik bleef in het begin keurig op de gang maar ging later toch maar even kijken hoe het ging.

Ze waren bezig met oefeningen op de bal eerst lag ze op haar buik en werden haar benen weer alle kanten heen gebogen. Verder moest ze zich weer heel hoogstrekken zodat ze haar hoofd hoog hield, dat deed ze redelijk maar het kan nog beter.

Ook waren de oefening van steunen op de handen en staan op de voeten weer aan de orde. Toen ze Valerie op de schommel wilden plaatsen kreeg ze mij in het vizier en ging gelijk heel erg zielig doen. Ik deed net of ik haar niet zag maar het mocht niet baten ik heb daarna nog even gekeken hoe ze met de loopwagen liep, Stefan zat achter haar en 2 therapeuten voor haar en die hielpen haar benen goed neer te zetten. Ze bleef maar zielig doen en vroeg Stefan of ik de gymzaal wilde verlaten en zoals ik natuurlijk al vermoedde deed ons kleine meid het toen weer goed.

De warme en koude modder packing ging ook goed, maar daarna nog een uur stil liggen voor massage is wel heel veel gevraagd. Valerie lag heerlijk over de bank te draaien maar ik kon haar gelukkig wel zo houden dat ze nog wel normaal werd gemasseerd. Daarna een kleine pauze en tot slot nog de laser therapie zoals ik al had gezegd ze had vandaag geen zin om stil te liggen dus bij de lasertherapie op het einde bij haar laatste handje vond ze het ook wel lang genoeg geweest voor vandaag.

We beloonden haar weer met lekker zwemmen.

Valerie is het Prinsesje van het zwembad, iedereen is gek met haar.

`s Avonds na het eten sliep Valerie binnen 5 minuten.

 

 

Vrijdag 5e therapiedag.

 

Vanmorgen heb ik geholpen met de warm koud packing en toen Valerie haar pak aanhad ben ik even naar het dorp gelopen ik was rond half 12 weer op het Adeli centrum Valerie was nog oefeningen in haar pak aan het doen daarna kreeg ze een volledige massage van Stefan en daarna Manueel therapie van dr Petrov, ik ging nu maar naast de behandeltafel staan om Valerie een  beetje  rustig te houden, het ging een heel stuk beter dan vorige keer. Daarna nog lasertherapie en dat ging gelukkig weer goed, maar je kan merken dat ze er meestal rond de tijd van de laser therapie aardig doorheen zit na alle inspanningen.  De warmte helpt ook een handje mee, het is vandaag 32 graden .

Natuurlijk na het eten gelijk het zwembad in en dan is ze alles weer vergeten, alleen maar oog voor het water…..

 

 

Zaterdag. 6e therapiedag.

 

Vandaag wordt Valerie door Lucia geholpen, Stefan heeft een week vakantie.

Lucia kende Valerie al want die had ook al geholpen bij de therapie in het Adelipak.

Ik ben wederom nadat ze het pak aan had even weggegaan en was rond 11.45 uur weer terug. Daarna kreeg ze de modderpakking om haar benen en verder nog de algehele massage dat ging allemaal prima echter rugmassage is nog steeds niet haar favoriet.

In de pauze hebben we een boterhammetje gegeten en daarna laser therapie en even vrij, dus op naar het zwembad!

 

 

Zondag

 

Lekker niets gedaan.

Een beetje uitgeslapen tot 8 uur  en rond half negen onbeten en de medicijnen. Daarna heerlijk de hele dag rond en in het zwembad doorgebracht.

 

 

 

WEEK 26

 

Maandag 26 juni  7e therapiedag

 

alweer de tweede week

Valerie heeft al aardig door waar we s‘morgens heengaan als we de deur van het Adelicentrum openen begint ze al te piepen van nee hè maar eenmaal binnen is dat al weer snel vergeten de warm koud packing blijven elke morgen, je merkt wel dat ze meer ontspannen wordt maar dat is ook wel logisch als je elke dag gemasseerd wordt. Ze krijgt haar benen al wijder van elkaar dat is al een hele verbetering alleen vind ik dat het lopen wat minder gaat , in het pak is het natuurlijk extra zwaar met al die elastieken rond je benen en verder kan het zijn dat ze na al het met haar oefenen, heel moe is.

Bij deze warme temperaturen is het natuurlijk geen pretje om

kniekousen, spalken en overschoenen aan te hebben.

De Manueel therapie ging heel goed dr Petrov is voornamelijk bezig met de 90 graden hoek van haar voeten zodat ze haar voeten zelf in de goede hoek plaatst en niet in spitsstand teruggaat. Verder is hij haar gewoon soepel aan het maken. Valerie vindt hem helemaal super, ze pakt zijn arm beet, zo van hallo hier ben ik.

Alle therapeuten en medewerkers van het Adelicentrum zijn super vriendelijk en hebben engelengeduld met iedere patiënt .

Elke dag heeft Valerie ongeveer hetzelfde programma, alleen de modderpakking en de Manueel therapie heeft ze om de dag.

 

 

Dinsdag 8e therapie dag

 

Vandaag ging het goed ze bleef rustig liggen bij de warm koud pakkingen en het Adelipak aantrekken, wel huilen als ze opgetild wordt richting oefenruimte, maar op het moment dat ik voorbij loop is ze al weer vrolijk.

Volgens Lucia ging het prima, alleen met het lopen wil ze nog wel eens lui doen.

De modderpakking en massage gingen weer goed. Ze ging op een gegeven moment heel goed zitten om te kijken wat Lucia een het doen was. We zijn beiden trots op Valerie, ze doet heel goed haar best.

In de korte pauze tussen de massage en de lasertherapie zijn we heel even naar buiten gegaan .

Na de lasertherapie snel naar huis om te eten en even  het zwembad in, want vanaf vandaag heeft Valerie logopedie om 15.45 uur.

Dat was inderdaad aardig haasten .

De therapeute probeerde eerst bellenblaas maar dat is nog wat veel gevraagd van Valerie, ze begrijpt dat nog niet. Marcela vertelde dat ze nu eerst de basis gaat leggen, dat is een algehele gezichtsmassage.

Eerst ging ze met haar handen rond haar ogen drukken, dan om haar neus en later met haar vuisten en ging ze de mond masseren en scheve gezichten maken met vrolijk glimlach, droevige mond naar beneden en onder haar kin drukken en tot slot met een rougekwast om rond haar gezicht te gaan.

Daarna ging ze deze behandeling herhalen, maar dan met een zachte babycreme op haar handen. Dit geheel duurde 30 minuten, Valerie vond het goed, want ze protesteerde niet.

Morgen weer de zelfde tijd en eind van week krijg ik het schema van Marcela, zodat we ook thuis zelf deze behandeling bij Valerie kunnen doen.

 

 

De rest van de week zijn de therapie dagen ongeveer het zelfde .

Zaterdag kreeg ze van dr Petrov een diploma tijdens haar oefeningen in het Adeli pak ik liep even mee maar toen ze mij zag begon ze gelijk weer te huilen.

Aan het einde van de ochtend heeft dr Petrov haar op nieuw onderzocht en de restultaten waren als volgt.

Ze heeft nu bij het meten gelijke benen dus ze is niet meer ongelijk. Dat wil zeggen dat de spanning nu gelijk is. Super.

Ze kan haar benen nu 8 cm wijder open doen.

De stand van haar voeten is met 16 graden verbeterd.

Ze doet haar handjes beter open.

Fantastisch dit resultaat na 2 weken therapie.

We hebben gelijk weer voor oktober geboekt.

 

De logopediste heeft ons het schema voor de gezichtsmassage meegegeven zodat we thuis weer goed kunnen doorgaan met het masseren.

De terug reis verliep rustig.

 

 

WEEK 27

 

Deze week heeft Valerie een nieuwe loopwagen 6 weken op proef gekregen een heel spacyachtig ding maar ze loopt er super in. We gaan er nu eerst 3 weken in oefenen daarna gaan we aan de  fysiotherapeut van het revalidatiecentrum vragen of zij een verzoek bij de verzekering voor ons wil indienen.

Verder hebben we besloten om Valerie deze week en volgende week een beetje rust te geven. Dat is ook geadviseerd.

Je merkt dat ze het ook wel even prima vindt zo.

De fysiotherapeut Adri was vrijdag heel enthousiast over haar, hij vond dat ze beter zit en veel beter haar linker handje gebruikt.

Verder vindt hij haar veel soepeler.

Hij vindt de therapie ook een groot succes.

 

 

WEEK 28  10  t/m 16 juli

 

Deze week hebben we nog rustig aan gedaan.

Dinsdag zijn we naar de Welzorg winkel geweest en hebben een nieuwe wandelwagen besteld. We hadden eerst bij de WVG een aanvraag ingediend, omdat we de huidige rolstoel niet handig in gebruik vinden. Elke keer als je een stoep op of af moet, moet je  anti kiepbeugel omdraaien en als je dan weer in een winkel bent heb je ze weer nodig anders dreigt de rolstoel te kiepen als Valerie-Claire weer eens alles probeert te pakken. Met de rolstoel en een boodschappentas aan je arm de stoep af, lukt dus niet. Wij willen voor zoveel mogelijk dingen blijven doen met Valerie-Claire, maar dan moet de rolstoel daarvoor wel geschikt zijn. De gemeente deelde helaas onze mening niet en vergoedde de wandelwagen niet. Wij hebben er goed over nagedacht maar je doet er mee tot ze een jaar of 10 is en je kan heerlijk wandelen en daarbij komt nog dat ze er super in zit. Dus ook nog eens comfortabel voor Valerie-Claire!

Verder heeft Valerie-Claire genoten van het zonnige weer.

 

 

WEEK 29  17  t/m 23 juli

 

Door de warmte is het oefenen op een  laag pitje te komen staan, deze week

toch langzaam daarmee begonnen, want het belangrijk voor Valerie-Claire.

Het lopen in de nieuwe loopwagen gaat goed. Ze moet echter wel een doel hebben om te lopen want anders doet ze het niet. We nemen dus gewoon haar pop mee, daar gaat ze voor!

Woensdagmiddag feest, ze heeft samen met haar nichtje Maxime in de tuin met water gespeeld. Ze zaten ieder in een opblaasbootje met  warm water.

Ze spetterde dat het een lieve lust was…. ( ik zal een foto van Valerie-Claire op het dagboek plaatsen) Donderdag is Valerie-Claire na het oefenen met opa en oma meegegaan naar Zeeland, daar mocht ze logeren.

Vrijdagmiddag is ze naar de Osteopathie Wilma Kooman in Zierikzee geweest.

Zij had Valerie-Claire voor het laatst gezien voordat we naar Slowakije gingen.

Ze vond haar enorm soepel geworden, dat is te danken aan de uitstekende  therapie in Slowakije.

Het weekend is, met zonnig weer, goed verlopen, geoefend, gelopen in de loopwagen en met de bolderkar gewandeld. In de speeltuin hebben we nog gespeeld, ze vindt het paard op een veer helemaal leuk.

Ondanks de warmte, sliep Valerie-Claire goed.

 

 

 

WEEK 30  24 t/m 30 juli

 

De temperatuur is nog steeds tropisch, maar toch zijn we deze week weer met zuurstoftherapie begonnen.

In de tank was het enorm warm. We hebben Valerie-Claire koel gekleed.

Ze zat in de tank in een autozitje, waarin ze goed zit. Ze heeft een eigen plekje in de tank en hoefde nu niet op schoot, dat scheelde in de warmte. Het oefenen doen we op een laag tempo. De gezichtsmassage uit Slowakije is nog wel wat wennen maar wij krijgen de slag aardig door. Woensdag  werd eindelijk de sta tafel afgeleverd. Donderdag heeft Valerie-Claire voor de eerste keer een epilepsie-aanval in de zuurstof tank gekregen. Paul heeft direct zuurstofkap afgedaan en binnen de kortste keren had ik Valerie-Claire weer terug. Ze heeft gelukkig geen stesolid nodig gehad.

De terugreis naar huis ging zonder problemen, ze rustig ik heb haar maar even in bed gelegd en daar heeft ze lekker liggen slapen.

’s Avonds was ze gelukkig een stuk beter. Het eten is goed gegaan.

Vrijdagmiddag zijn we naar de Rijndam gegaan voor de rolstoel.

De ergotherapeut heeft alles opgemeten en zij maakt een verslag voor de WVG. Ik had ook aan de revalidatie arts gevraagd of zij de nieuwe loopwagen wilde aanvragen maar dat wilde ze nog niet doen, ze wilde het eerst met de fysiotherapeut van de Tyltylschool overleggen.

 

 

 

WEEK 31   31 juli  t/m 6 augustus

 

Het programma van maandag ; ´s morgens eerst oefenen daarna in bad, eten en met opa en oma naar Zwijndrecht naar zuurstof therapie.

Na de zuurstof therapie heeft ze nog een keer geoefend. Ze komt weer een beetje in het ritme. Het zitten op de ovale bal gaat heel goed. Bij het avond eten zat ze moeizaam te eten, we hebben daar niet zoveel aandacht aan geschonken.

Om 19.00 uur na de medicijnen is ze naar bed gebracht.

Rond 23.00 uur werd ze wakker en voelde enorm warm aan.

We hebben gelijk de temperatuur opgemeten en bleek dat ze 39,9 had.

Om de koorts te verlagen hebben we direct een panadol toegediend.

Ze heeft  de rest van de nacht rustig geslapen.

De verdere week bleef de koorts aanhouden en is ze niet naar zuurstof therapie in Zwijndrecht geweest en niet geoefend want ze was echt ziek. Vrijdag morgen zat Valerie-Claire helemaal onder de rode plekjes. De plekjes heeft ze tot zondag gehad.  Ze had er geen last van. Waarschijnlijk heeft ze de 5de kinderziekte gehad want dat heerste  stond in de krant.

Zaterdag hebben we de kinderboerderij bezocht. Valerie-Claire keek in het begin nieuwsgierig, vanuit de wandelwagen, waar ze was, maar toen ze de geitjes eenmaal door had wilde zij ze aanraken.

Ze had het goed naar de zin, vooral toen we in de weide bij de geitjes waren.

Toen we naar huis gingen wilde ze toch nog even bij het hek naar de geitjes kijken, ze bleef de hele tijd achterstevoren naar de geitjes kijken. Dit had ze vroeger niet gedaan, toen besefte ze dat nog niet.

 

 

 

WEEK 32   7 t/m 13 augustus

 

Maandag de zuurstof therapie hervat, Valerie-Claire was toen gelukkig koortsvrij. Woensdag is ze naar fysiotherapie geweest.

Wendy (haar fysiotherapeut) was verbaasd dat de 2 weken Adeli therapie zoveel goede verbetering bij Valerie-Claire had gebracht. Het begint wat eentonig te worden maar alle therapeuten van Valerie-Claire zijn enthousiast over de Adeli- therapie in Slowakije. Zij staan daar volledig achter. Valerie-Claire  moet nu ook weer elke dag minstens een half uurtje in haar sta tafel staan.

Het is te merken dat ze daaraan weer moet wennen, maar als ze wat speeltjes heeft en een grapje, vindt ze het snel leuk. Vrijdag is Valerie-Claire naar Adri geweest voor fysiotherapie. Ze moest wel even aan hem wennen, ze had hem immers enkele weken niet gezien. Adri vertelde dat ze samen voor de spiegel hadden geoefend en daarna ging de fysiotherapie prima.

Het weekend hebben we twee keer op een dag de oefeningen gedaan.

Nu ze meer haar spalken aan heeft, gaat ze haar voetjes beter neerzetten met lopen. Valerie-Claire eet en slaapt goed.

 

 

 

WEEK 33  14 t/m 20 augustus

 

De week is vrij rustig verlopen, elke dag naar Zwijndrecht voor  zuurstoftherapie. Iedere dag hebben we het oefenprogramma 2x gedaan.

Woensdagmorgen is Valerie-Claire niet naar Wendy geweest, want we kregen bezoek van iemand van het CIZ (indicatie orgaan). We hebben een aanvraag ingediend bij de gemeente op de WVG (= Wet Voorziening Gehandicapten) voor een nieuwe rolstoel en een autoaanpassing . De spalken passen niet goed, ze knellen en Valerie-Claire heeft pijn aan haar benen, hiervoor een afspraak gemaakt voor 28 augustus. Het lopen in de loopwagen gaat  steeds beter, ze heeft er plezier in. Zaterdag middag heeft ze ruim 1 uur zonder protest in de loopwagen gestaan/gelopen.

 

 

De afgelopen 4 weken hebben we het te druk gehad, waardoor we niet eerder het dagboek konden bijwerken.

 

Het gaat steeds beter met Valerie-Claire, ze gaat kleine stappen vooruit, dus dat geeft hoop.

Zo gaat ze nu ineens hele andere klanken maken en zich tijdens het voorlezen  op haar manier in het verhaal mengen. Ze gaat dan het boekje in haar eigen onverstaanbare taal vertellen, dat deed ze hiervoor  helemaal niet.

Ze wordt zich steeds meer bewust van haar omgeving.

 

In het zuurstofcentrum hebben ze een aquarium met grote siergoudvissen, dat heeft haar aandacht en ze vindt het prachtig.

Als je haar een paar weken geleden voor het aquarium zette zou ze de vissen niet hebben opgemerkt, maar nu is ze er helemaal weg van, ze zit heel geïnteresseerd naar de vissen te kijken.

 

 

Op school gaat het goed ze heeft het goed naar de zin.

Vrijdag is haar favoriete dag want dan heeft ze zwemmen.

Ze krijgt dan een warme maaltijd mee naar school, want   na het zwemmen moe, daarvoor heeft ze ook nog ergotherapie en als ze dan snel een boterham moet eten gaat dat wat langzaam doordat ze moe is van het zwemmen. De warme maaltijd eet ze zonder problemen op. Daarna heeft ze zoals alle andere dagen van de week ’s middags zuurstoftherapie.

 

Sinds 17 september heeft ze een nieuw medicijn “Acetazolamide”’ ter vervanging van de Trileptal.

De neurloloog vindt dat de Trileptal niet het verwachte resultaat heeft gegegeven wat hij had gehoopt.

Wij vinden ook dat er weinig verschil is door de toevoeging van Trileptal aan de medicijnen.

 

Het lopen van Valerie-Claire gaat steeds beter.

De nieuwe loopwagen is nog steeds niet aangevraagd door de fysiotherapeute. Zij vindt dat de band om haar boven lichaam niet voldoende beschermd is onder haar oksels en zij is bang dat dit de zenuwen kan beschadigen.

Wij hebben nu isolatiemateriaal er omheen gedaan. Hopelijk is het nu goed en kan hij dan eindelijk besteld worden. Begrijp mij goed wij willen ook niet dat er zenuwen worden beschadigd. In haar oude loopwagen loopt ze namelijk niet, daar hangt ze vooral in en zet ze zich al hangend in af.

 

Verder zijn we aardig in de weer met de nieuwe spalken.

De rechterspalk zit niet goed. Als je er naar kijkt lijkt het net of haar voet in een bocht wordt geduwd. Na een uur de spalk aan gehad te hebben gaat ze huilen en heeft ze enorme drukplekken aan de buitenzijde van haar rechter voetje. Volgens de maker van de spalk kan dit onmogelijk.

Maar het is toch wel raar als wij, oma en de juffrouw op school allemaal problemen hebben om haar voet in haar rechterspalk te krijgen.

We hebben die spalk nu voor de 4de keer teruggebracht en hopen dat als we het maandag gaan halen ze er iets goeds aan hebben gedaan, of  toegeven dat de spalk niet goed is. Het is namelijk toch handwerk het maken van de spalken en er kan toch altijd iets mis zijn.

Dus draagt ze op het moment haar oude spalken, dat gaat gelukkig nog goed.

Ze loopt goed.

Valerie-Claire gaat steeds meer met platte voeten staan.

Zij schaart ook minder met het lopen.

 

Elke dag doen we de oefeningen op de ovale oefenbal die we in Slowakije hebben gekocht. Ze gaat met een rechtere rug zitten. Ze is nog steeds helemaal verliefd op zichzelf ze geniet echt als we de oefeningen voor het wandrek met spiegel doet. Om van een krukje te gaan staan aan het wandrek behoort ook tot haar favoriet.

Ze heeft veel plezier in het doen van haar oefeningen en dat maakt het voor ons weer wat gemakkelijker, want wij zijn ook wel eens moe en weten heel goed hoe belangrijk het is voor Valerie-Claire is om de oefeningen te blijven doen. Wil je namelijk dat Valerie-Claire vooruit gaat dan moeten wij daar met zijn allen heel hard aan werken.

 

5 oktober gaan we weer naar Slowakije voor 2 weken Adeli therapie.

We gaan 1 dagje eerder zodat Valerie-Claire maandag uitgerust is van de reis en vol goede moed aan de therapie kan beginnen.

 

Week 41 en 42 Adeli therapie.

 

Maandag 9 oktober.

 

De eerste therapie dag.

Het begon net als in juni met een algeheel onderzoek, onder leiding van dr. Petrov. Hij was niet erg spraakzaam.

De therapeuten voor de komende weken zijn Lucia, Marek en Lenca. Lenca is een Russische therapeute, voor haar is het vandaag de eerste werkdag in Slowakije. Na het onderzoek van dr. Petrov kreeg ze het Adeli-pak aangemeten en vervolgens 1 uur oefeningen in het pak. Bij het aantrekken van het pak gaf Valerie-Claire aan dat ze wel wist wat er ging gebeuren.

Maar een maal in de gymzaal ging het prima. Wij bleven op de gang kijken door het raampje van de deur, want dan doet ze het beter.

De algehele massage die na de oefeningen in het pak wordt gegeven ging helemaal super. Ze bleef keurig netjes liggen en liet zich zomaar door Lucia masseren, dat was in juni wel anders toen moest er echt een van ons bij haar zitten om haar op de bank te houden. We waren de eerste dag vroeg klaar al om 12.00 uur.

We zijn toen eerst een lekker ijsje op een terrasje gaan eten.

In de loop van de middag zijn we naar de Tesco gegaan dat is een enorm grote supermarkt waar alles te koop is. In de Tesco hebben we in een eenvoudig wokrestaurantje geluncht.

Valerie-Claire vond de bami heerlijk.

Aan het einde van de middag zijn we lekker gaan zwemmen.

Sander en Itske zijn vandaag pas aangekomen.

Om 19.00 uur was Valerie-Claire helemaal moe ze viel zo in slaap.

 

 

 

Dinsdag 10 oktober 2e therapie dag.

Vroeg uit de veren want de therapie start om 7.30 uur.

We hebben aan dr. Petrov gevraagd of we niet later kunnen beginnen met de therapie maar dat is niet mogelijk volgens hem is deze tijd het beste voor Valerie-Claire.

Doordat we pas om 7 .00 uur in de ontbijtzaal terecht kunnen waren we pas om 7.42 op het centrum.

We moeten  namelijk eerst Valerie-Claire haar medicijnen geven en daarna krijgt zij haar boterhammen en melk. Daarna snel met de auto naar het Adeli-Centrum.

De therapeuten stonden al op ons te wachten, Valerie-Claire kreeg de Koud en daarna de Warm packing op haar kuiten en daarna ging haar kleding uit en werd  haar Adeli-pak aangetrokken. Toen Valerie-Claire de gymzaal inging om te oefenen zijn wij naar het hotel gegaan om te ontbijten.

Toen wij na het ontbijt en even ons omgekleed te hebben naar het Adeli-Centrum wandelde met haar wandelwagen was zij nog goed

haar best aan het doen, ze was heel vrolijk. Wij zijn toen even door gelopen naar het dorp om daar even een kopje koffie te drinken.

Tijdens de massage waren we weer terug.

We hebben ook de logopediste voor morgen om 12.00 uur afgesproken. Er is echter een probleem je kan de praktijk niet met de wandelwagen bereiken er zit een hele steile trap voor de lift en er is geen invalide opgang.

We hebben besloten dat ik morgen met Valerie-Claire naar de logopedie ga en dat Arnoud dan met de wandelwagen ergens op een terrasje in de buurt een kopje koffie neemt en dat hij dan weer komt als de logopedie is afgelopen.

Om 14.00 uur hadden we een afspraak met de logopediste van het Adeli-Centrum deze heet ook Lenca.

De Laser therapie ging heel erg goed. Dr. Petrov was zeer tevreden.

Hij heeft haar benen en voeten behandeld, daar heeft hij nu de prioriteit op gelegd. Het zwemmen ging als vanouds, ze is het prinsesje van het zwembad. Ze geniet met volle teugen van het zwemmen.

Haar avondeten bestond uit 2 visfiletjes met gekookte aardappelen en appelmoes. Ze vond het heerlijk.

Om kwart voor 8 sliep ze, helemaal moe van de inspanningen deze dag.

 

 

 

 

 

Woensdag 11 oktober 3e therapiedag.

 

s’Morgens vroeg lag Valerie-Claire nog heerlijk te slapen we moesten haar wakker maken om 6.45 uur.

Snel wassen en aankleden en naar het restaurant voor het ontbijt, daarna vlug met de auto Valerie-Claire wegbrengen. Lucia en Marek waren al aan het wachten met de koud en warm packing. En verder Adeli-pak aan en 2uur therapie.

Vandaag waren we pas aan het einde van de massage in het centrum, Lucia vertelde dat het allemaal heel erg goed was gegaan vanmorgen.

Bij de logopediste Marcella ging het goed, Valerie-Claire ging eerst alleen op de bank bij haar zitten maar toen ze zag dat ik aan de andere kant van de kamer ging zitten vond ze dit niet zo leuk en ging enorm huilen. Ik ben toen naast de behandel tafel gaan zitten en toen liet ze alles goed toe.

In de 1e plaats de 3 stappen van de gezichtsmassage eerst met de hand daarna dezelfde massage maar met rouge kwast en als laatste dezelfde massage maar als met crème. Daarna werd haar mond alle kanten opgemasseerd in een glimlach of in een droevig gezicht. Tot slot kreeg ze wattenstaafjes met water in haar mond.

Hier ging het als volgt mee.

Eerst werden haar lippen met water nat gemaakt. Vervolgens werden haar tanden met het wattenstaafje nat gemaakt. Later moest ze het wattenstaafje uit haar mond duwen met haar tong dit vond ze wel heel erg moeilijk.

Na therapie zijn we een broodje gaan kopen en hebben deze op een bankje in het zonnetje opgegeten.

Om 14.30 uur weer Lasertherapie en daarna om 15.00 uur Manueeltherapie van dr. Petrov.

Valerie Claire liet zich goed behandelen bij de laser, ze viel bijna in slaap eerst werden haar handen behandeld en daarna haar benen en voeten. Bij Manueeltherapie kreeg ze eerst een soort voetmassage teen voor teen werden  heen en weer bewogen en daarna werd haar voet in de 90 graden hoek geduwd.

Dit ging allemaal goed. Daarna werden haar benen uit elkaar geduwd en moest ze in kleermakerszit gaan zitten en duwde dr. Petrov haar benen naar beneden.

Tot slot werd ze even gekraakt in haar heupen.

Ook werd ze op haar buik neergelegd waarna de dr. haar plooien op haar rug pakte en daarna iets hoger weer een plooi pakte en dit deed hij tot hij boven aan haar rug was. Ze was aan het einde van de behandeling wel een beetje moe. Ik wilde met haar gaan slapen maar Arnoud vond dat Valerie-Claire nog wel kon gaan zwemmen en dat hebben toen maar gedaan. Ze leefde helemaal op toen ze het zwembad zag.

Ze was wel meer vermoeid en was daardoor minder actief in het zwembad. Sander was met zijn moeder Dienke.

We waren al om 18.00 uur in het restaurant voor het diner.

Valerie-Claire krijgt altijd eerst medicijnen en daarna pas haar eten.

Ze was moe na het eten, toch hebben we haar nog een beker warme melk gegeven op bed. Ze sliep binnen 5 minuten.

 

 

Donderdag 12 oktober 4e therapiedag

 

Zoals elke morgen was het weer snel snel snel.

We waren om 7.40 uur op het Adeli-centrum.

Valerie-Claire werd direct door Lucia geholpen. Ze kreeg de koud/warm packing zoals elke ochtend, daarna zijn wij naar het hotel gegaan voor het ontbijt. Na het ontbijt ben ik Valerie-Claire gegaan om te kijken hoe ze haar oefeningen in het Adeli- pak doet.

Ze zag mij gelukkig niet de zaal binnen komen.

Ze waren haar aan het leren kruipen met 3 man sterk.

Daarna kreeg ze oefeningen op de ovale bal.

Valerie-Claire zat op de bal voor Lenca, ze kreeg een stok in haar handen die ze voor zich moest houden en dan omhoog en omlaag doen. Het ging redelijk. Ze had er wel plezier in maar op een gegeven moment zag ze dat ik een foto wilde maken prompt begon ze te huilen.

Ik ben direct de zaal uitgegaan en heb het verder van af de gang door het raampje van de deur gevolgd. Marek kwam nog even het fototoestel halen om wat foto’s van Valerie-Claire te maken.

Na de oefenbal werd ze in een soort parachutebroek gestopt welke aan elastieken vast zat en deze is weer verbonden aan een rail die aan het plafond heeft bevestigd van de ene kant naar de andere kant van de zaal. Het werd zo afgesteld dat ze precies met platte voeten op de grond kan staan. Daarna moest ze van de ene kant naar de andere kant van de zaal lopen. Lucia plaatste haar voeten vooruit, en op de voet die naar voren was verplaatst zette Lenca haar voet zodat ze de voet plat op de grond moest houden en in de tussentijd plaatste Lucia haar andere voet vooruit enz  enz.

Het lopen ging goed, heel wat anders dan in  juni, want toen moest ze bij de loopoefeningen alleen maar huilen. Ze heeft wel een klein uurtje gelopen. Soms stopten ze even en werd Valerie-Claire  iets naar boven gehaald en werd ze door de zaal heen en weer geschommeld dit ging gepaard met heel hard gelach van Valerie-Claire ze vond het prachtig.

Daarna nog  wat oefeningen met de oefenbal. Eerst op buiklig met platte voeten op de grond voor over rollen  en aan de andere kant van de bal met platte handen op de grond en daarna weer terug om met platte voeten op de grond terecht te komen.

Deze oefeningen werden ook op haar rug gedaan maar dat vond Valerie-Claire minder leuk. Er was ook een oefening waar ze haar hoofd om hoog  moest doen en dan haar rug hol  moest maken zoals een zwaantje.  Tot slot oefeningen op de mat.

Ze werd op haar zij neergelegd en moest haar bovenste arm en been buigen. Na de 2 uur oefeningen kreeg ze de modderpacking  om haar kuiten en enkels gedurende 20 minuten.

De ochtend werd weer zoals elke dag afgesloten met de algehele massage. Tijdens de massage ben ik naast de massage tafel komen zitten en heb gezellig met Lucia zitten praten, Valerie-Claire vond het helemaal leuk dat ik erbij kwam.

We zijn in de Tesco gaan lunchen en hebben  gelijk wat inkopen gedaan. Valerie-Claire is nog verwend met Winnie de Pooh en zijn vriendjes in pyjama.

Om 14.30 uur Lasertherapie bij dr. Petrov.

De dag werd afgesloten met logopedie van Lenca.

Ze begon ook met de gezichtsmassage net zoals Marcella doet.

Lenca is een hele aardige therapeute alleen is zij veel te lief voor Valerie-Claire want  op het moment dat Valerie-Claire haar hoofd omdraait of even tegen sputtert stopt zij met behandelen.

Marcella gaat dan gewoon door waardoor Valerie-Claire sneller weer meedoet met de oefeningen. De oefeningen met het wattenstaafje in haar mond met honing vindt ze nog wel moeilijk.

Na de therapie zijn we even oma gaan bellen om te vertellen hoe het hier allemaal gaat. Daarna snel naar het hotel om te gaan zwemmen. Het zwemmen blijft echt een beloning voor haar ze geniet in het  zwembad. Na het zwemmen in bad en daarna  eten en naar bed. Ze was helemaal moe ze sliep al om 19.15 uur.

 

 

Vrijdag 5e  therapiedag.

 

Vanmorgen ging het net als de rest van de week vlug vlug vlug

Vlug aankleden, vlug medicijnen geven, vlug eten, en vlug een glas melk drinken, vlug met de auto naar het Adeli-Centrum.

Daar was het programma zoals elke dag. Wij hebben Valerie-Claire afgegeven en zijn gelijk terug gegaan naar het hotel voor het ontbijt. Ik ben na het ontbijt weer met de wandelwagen van Valerie-Claire naar het Adeli-centrum gelopen en ben weer naar Valerie-Claire gaan kijken tijdens de oefeningen in het pak.

Ik was weer wat fotos gaan maken maar dat was niet zo’n goed idee want ze had direct door dat ik aanwezig was. Je kon er op wachten ze begon weer te  huilen en weg was ik.

Verder ben ik  op de gang gaan kijken en heb het fototoestel maar weer aan Marek gegeven. Ze deden bijna de zelfde oefeningen als gisteren.

Er waren een paar oefeningen die ik nog niet eerder had gezien.

De oefeningen gingen als volgt.

Valerie-Claire werd op haar zij op een bal gelegd en dan hield Lucia haar vast en Lenca ging dan haar benen buigen  en strekken. Ik zal proberen als ze het morgen weer doen er een foto van te maken.  Ze werd in een soort haai neer gezet waar men een spelletje met haar ging doen.  De massage ging weer goed Lucia kan haar nu zelfs helemaal alleen behandelen maar voor de gezelligheid ga ik toch maar even langs . Lucia begrijpt niet waarom Valerie-Claire 1 uur wordt gemasseerd terwijl alle andere kindjes van 4 jaar en ouder maar 45 minuten worden gemasseerd , ze heeft het aan dr. Petrov gevraagd of dit wel goed is, maar hij wil dat Valerie-Claire elke dag 1 uur wordt gemasseerd.

Wij vinden het prima. Om 11.00 uur was ze voor de morgen klaar en zijn we naar Monsalvy gegaan om koffie met gebak te gaan drinken. Voor Valerie-Claire bestelde we een soort kwarkbavorois slagroom yoghurt met vruchtjes  en chocoladecake onderin en slagroom met vers fruit er boven op, ze vond het heerlijk.

We waren haar drinkbeker vergeten dus vroegen we een kopje.

Valerie-Claire vond het prachtig om uit het kopje  melk te drinken. Ze deed dit zonder te morsen.

Om 12.00 uur hadden we logopedie bij Marcella. Het eerste half uur ging goed. De massage en de wattenstokjes , de wattenstokjes gingen beter dan gisteren. Na de 30 minuten wilde ze niet meer ze was helemaal moe. Marcella wilde nog wat met haar gaan spelen en proberen reactie uit te lokken maar daar had Valerie-Claire geen zin. Daarna zijn we gaan lunchen we gingen eten bij een restaurant waar we nog nooit gegeten hadden voor Valerie-Claire bestelde we broccolisoep.

Om 14.30 uur weer lasertherapie  eerst werden weer haar voeten en daarna haar handen behandeld, daarna Manueeltherapie.

Dr. Petrov vertelde waar de naam Adeli-therapie vandaan komt.

Adeli is in het Russisch een naam voor een pinguïnsoort en omdat hij vindt dat de kindjes in de pakken in het begin als pinguïns lopen heeft hij het centrum Adeli-centrum genoemd.

Hij was vandaag heel spraakzaam, hij vertelde verder dat de tekeningen die op het centrum hangen door kindjes in Piestany zijn gemaakt, die op een soort kunstacademie voor kinderen zitten.

Zijn zoontje gaat ook naar deze kunstacademie.

Echt zijn zoontje had een mooie tekening gemaakt, dr. Petrov is wel trots op de tekeningen van zijn zoon maar hij vindt dat er betere bij zijn. We hebben de dag afgesloten met zwemmen. Na het zwemmen in bad en daarna eten  om 18.00 uur zaten we als eerste in de eetzaal om 18.30 uur was Valerie-Claire helemaal moe.

Ik heb snel mijn eten opgegeten, haar nog een beker warme melk gegeven en om 19.00 uur lag zij lekker in haar bed.

Ze viel gelijk als een blok in slaap.

 

 

 Zaterdag   6e therapiedag

Vanmorgen hebben we Valerie-Claire afgegeven en zijn gelijk terug gegaan naar het hotel voor het ontbijt.

Na het ontbijt ben ik weer met de wandelwagen lopend naar het Adeli-centrum gegaan. Op de gang heb ik naar haar gekeken.

Arnoud haalde mij op om even snel boodschappen te doen , in de tijd dat Valerie-Claire haar oefeningen en voor de massage was ik weer terug. Ze lag nog met de modderpacking om haar kuiten en enkels.

Het was helemaal goed gegaan  volgens Lucia ze had niet een keer tegen gesputterd. Tussen 11.20 en 14.30 uur hadden we pauze.

We zijn even koffie gaan drinken en gaan lunchen.

Toen we voor de lasertherapie in het centrum kwamen hoorde we dat we geluk hadden er was namelijk een stroomstoring geweest en ze hadden net weer stroom. Dat was mooi want anders hadden we geen therapie gehad. Na de lasertherapie even naar oma gebeld Valerie-Claire wilde niets door de telefoon zeggen.

Ik was wat moe en Valerie-Claire hing in haar wandelwagen daardoor besloot ik vandaag niet te gaan zwemmen . We hebben een half uurtje geslapen en daarna boekjes gelezen dat vond ze ook heel erg leuk.

Het diner bestond uit spaghetti met visfilet en kaas asperges.

Alleen er zaten graatjes in de vis, niet echt handig we moesten echt heel goed kijken om te voorkomen dat Valerie-Claire de graatjes in haar eten zou krijgen.

Ze heeft na het eten nog even bij Itske aan de tafel gestaan dat vond ze heel erg leuk daarna is ze naar bed gegaan.

Ze was moe en huilde even, maar binnen 5 minuten sliep ze.

De eerste week Adeli-therapie zit erop!

 

 

Zondag

Vandaag hebben we lekker rustig gedaan.

We zijn met de auto een stukje gaan rijden via allemaal binnen- wegen naar Nitra. We hebben daar even gewinkeld en zijn toen terug gegaan naar het Hotel daar zijn we gaan zwemmen.

Het zwemmen is voor Valerie-Claire nog steeds een groot feest maar wij vinden met minder amusant dan in juni.

Op het moment zijn er een heleboel oude mensen die al gaan zuchten of klagen als Valerie-Claire een beetje spettert of te luidruchtig is.

’s Avonds heeft ze heerlijk spaghetti quatro formaggio gegeten.

 

 

Maandag  16 oktober 7e therapiedag.

 

’s Morgens brachten we Valerie-Claire weg en waren pas weer om 11.15 uur terug, ik liep haar behandelkamertje binnen en trof daar niemand ik begreep er niets van. Toen kwam Lucia met Valerie-Claire aanlopen op haar arm, ze was al om 11.00 uur klaar. Ik had gedacht dat Valerie-Claire de modderpacking had vandaag maar dat was niet het geval ze heeft van middag manueeltherapie. Dom, dom dom. Voor de verandering zijn we even naar Monsalvy gegaan voor koffie met gebak.

Valerie-Claire vond het heerlijk een gebakje, ze wil er wel altijd slagroom bij.  Om 14.30 uur waren weer op het Adeli-centrum voor de lasertherapie vandaag was het weer de beurt voor de handen, dat vond ze niet leuk want dan kan ze even niets doen met haar rechterhand. Aansluitend hadden we weer manueeltherapie.

Eerst deed dr. Petrov weer haar tenen heen en weer bewegen en daarna boog hij haar voeten in de hoek van 90 graden.

Verder kraakte hij haar even en pakte hij weer de plooitjes op haar rug en ging steeds iets hoger een plooitje pakken.

Om 15.30 uur logopedie van Lenca.

Het masseren van het gezicht ging redelijk het probleem is dat Lenca te lief is voor Valerie-Claire, als ze haar hoofd al beweegt stopt ze. Valerie-Claire moet iets strenger worden aangepakt.

Na afloop van de massage wilde Valerie-Claire zich zelf nog even in de spiegel zien ze liep met ondersteuning met platte voeten naar de spiegel. Ik was helemaal trots op haar.

’s Middags met papa lekker gezwommen en daarna in een lekker bad nog even spetteren.

Het avondeten ging super ze kreeg aardappelpuree met een quiche van bloemkool en een kaassausje.

Ik heb er een heerlijk prakje van gemaakt en Valerie-Claire heeft gesmuld van het eten.

Na ons eten is ze naar bed gebracht natuurlijk eerst de warme melk, tandjes poetsen en lekker in bedje.

Ze sliep vrij snel.

 

 

Dinsdag 17 oktober 8e therapiedag.

 

Vanmorgen was het 0 graden. Gelukkig hebben we ook de winterjassen bij ons, die had je nu echt nodig.

Op het centrum aangekomen vond Valerie-Claire het vandaag niet zo erg dat wij haar achter lieten. Na het ontbijt ben ik naar haar gegaan met de wandelwagen.

Ik ben in de zaal gaan zitten achter de wandelwagen van Patricia , zo kon ze mij niet zien.

Ze hebben haar een heel uur in de parachute laten lopen. Allemaal loopoefeningen dus.

Ze vond het allemaal prima. Bij de massage kwam Lucia en ik erachter dat Valerie-Claire een afgelopen nacht goed door een mug was gebeten.

Na de therapie zijn we eerst langs de apotheek gegaan om een zalfje te halen. Bij de lasertherapie ging het weer goed vandaag waren de voeten weer aan de beurt. Valerie-Claire liet zich goed behandelen. Wij gingen een boekje lezen en daarna grapjes maken. Valerie-Claire had zo een lol en lachte zo aanstekelijk dat dr Petrov er ook om moest lachen. Bij de logopedie ging het helemaal super.  Ik hield haar goed vast zodat Lenca haar goed kon masseren. Valerie-Claire reageerde heel goed met haar mond.

Het proeven deed ze met water en zout dat werkte.

Hier reageerde ze goed op. Al die zoete rommel is niets voor Valerie-Claire zij reageerde echt heel goed op het zout.

Daarna gingen we in het dorp koffie drinken met Sander, Dieneke, Nathalie en Itske.

Het avondeten ging weer heel goed. Alleen bij het naar bed gaan was ze zo moe dat ze enorm hard huilde. Maar toen ze eenmaal sliep, sliep ze ook goed.

 

 

 

Woensdag 18 oktober 9e therapiedag.

 

Bij de therapie ging het heel erg goed Lucia is erg tevreden.

Ik wilde nog wat foto’s maken maar ze was 1 uur aan het lopen en op het moment dat ze mij zag ging ze meteen huilen.

Ik ben toen snel weggegaan. Tijdens de massage ging Valerie-Claire rechtop om goed te kunnen zien wat Lucia aan het doen was. Ze vindt het allemaal prima wat er met haar gebeurt. We zijn in een restaurant gaan lunchen Valerie-Claire at weer gegratineerde broccoli met ham en kaassaus.

Ze wilde bij elke hap helpen en de lepel zelf vasthouden.

Om 14.30 hadden we weer lasertherapie eerst weer de handen en daarna de voeten en tot slot laserde dr Petrov haar in haar gezicht rondom haar mond , dit zou het praten en slikken helpen.

De manueeltherapie was een beetje het zelfde als alle voorgaande keren. Kort gezegd teen bewegen voet in 90 graden hoek. Aan het einde van de behandeling werd ze op het einde van de massagetafel neergezet en toen pakte hij haar bij haar schouder en heup beet en draaide haar zo op haar heup. Je hoorde alles kraken! Toen ik haar na afloop aankleedde kreeg ik van dr Petrov een compliment over Valerie-Claire haar  hij vond de roze ribbroek heel goed staan met het hardgroene truitje van Protest met hard roze bloemen heel mooi bij elkaar combineren.

Het zwemmen aan het einde van de dag was vandaag toch wat veel voor Valerie-Claire ze was na 20 minuten heel erg moe.

Nog even in bad en daarna zijn we gaan eten.

Vanavond had ze risotto met kip en kaas ze genoot ervan.

Met Nathalie en Dieneke hebben we afgesproken om de therapeuten namens Sander, Itske en Valerie-Claire  een taart van Monsalvy te geven maar dan wel voor alle medewerkers van het Adeli-centrum. We hebben afgesproken om ze zaterdag te geven.

Na het eten ging Valerie-Claire naar bed .

 

 

Donderdag 19 oktober 10e therapiedag

 

’s Morgens toen we op het Adeli-centrum aankwamen ging Valerie-Claire al huilen toen ze de voordeur zag. Ze  had vandaag Lenca, Sonja en haar broer “stille” marek als therapeuten. Valerie-Claire vond het niet zo leuk dat Lucia er niet was.

Ze bleef maar huilen dat wij besloten even bij haar te blijven totdat ze in het Adelipak zat en ging oefenen.

Toen ik tijdens de massage kwam kijken hoe het ging zag ik dat ze Marek niet als therapeut wilde ondanks alle pogingen van hem om aardig tegen haar ze zijn wilde ze niets van hem weten.

Bij de lunch had Valerie-Claire het goed naar haar zin.

Om 14.30 uur zoals alle voorgaande dagen weer lasertherapie.

De therapiedag werd afgesloten met logopedie.

Ik hield Valerie-Claire weer vast, zodat Lenca haar goed kon masseren  het ging heel erg goed binnen 20 minuten was ze door haar programma heen. Ze deed toen niets anders meer.

We hebben toen nog even zitten praten en afgesproken elkaar weer te treffen in februari 2007.

Valerie-Claire was moe na de logopedie. We zijn niet gaan zwemmen in plaats daarvan heeft Valerie-Claire een dutje gedaan. Ze was echt moe want ze heeft wel 45 minuten geslapen.

Haar avond eten bestond uit kipfilet met rijst en een saus met vers fruit. Na het eten zijn we direct naar de hotelkamer gegaan.

Toen ik Valerie-Claire in bed legde sliep ze zo weer! Je kan merken dat de therapie wat zwaar wordt!!!!

 

 

 

 

 

Vrijdag 20 oktober 11e therapiedag.

 

‘s Morgens gaven we Valerie-Claire haar medicijnen en haar eten en 2 bekers melk en daarna gingen we met de auto naar het Adeli-centrum. Valerie-Claire was niet echt vrolijk vanmorgen een beetje huilen ze was wel blij dat Lucia er weer was ,maar echt veel zin had ze vanmorgen niet. Ze had echt opstart problemen.

Maar toen ze eenmaal in haar Adelipak was ging het goed. Ik was meegegaan om nog wat foto’s te maken. Ik heb 2 hele korte filmpjes gemaakt van elk 10 sec. maar omdat Valerie-Claire zielig ging doen moest ik weggaan. Ik heb het fototoestel aan Lucia gegeven  zodat zij nog wat foto’s maken. Ik heb toen nog even door het raampje in deur op de gang gekeken en ben toen maar boodschappen gaan doen.

De oefeningen waren allemaal heel goed gegaan vertelde Lucia toen ik tijdens de massage binnenkwam.

We zijn om 11.30 naar Marcella gegaan voor de logopedie.

Arnoud is ook meegegaan zodat ook eens kon zien wat de therapie inhield. Valerie-Claire had er vandaag zin in, ze was van het begin tot het einde van de massage bezig met haar mond. Ik vertelde Marcella dat we bij Lenca proeven deden met iets zouts of zuurs dat dat beter ging dan met zoet. Zij deed proeven met iets zuurs Valerie-Claire vond het niet lekker, ze was de hele tijd met haar tong bezig en zat op haar manier hele verhalen tegen Marcella te vertellen. Marcella vond het heel goed hoe Valerie-Claire reageerde. Arnoud vond ook dat de behandeling heel goed was gegaan. Wij hebben dan ook met Marcella afgesproken dat we in februari ook weer naar haar komen.

Daarna zijn we lekker gaan lunchen.

Ik bestelde een boord spaghetti carbonare voor mij en Valerie-Claire en Arnoud een soepje. We vonden het restaurant zo  gezellig dat we gelijk een tafeltje voor de avond reserveerde.

’s Middags hadden we nog laser en manueeltherpie van dr Petrov.

Ik vroeg aan dr Petrov of het mogelijk was dat we morgen het eind onderzoek iets eerder konden krijgen omdat we na het onderzoek naar huis gaan. Hij vond dit goed om 13.00 krijgen we morgen het onderzoek.

Na de manueeltherapie nog even gaan zwemmen met Valerie ze vond het heerlijk, daarna in bad en eten in een restaurant in de stad. Na het eten zijn we de afscheidsavond georganiseerd door het Adeli-centrum gegaan. Valerie-Claire kreeg haar diploma en een t-shirt met de tekst gut gemacht.

Iedereen was aanwezig, we kregen koffie met gebak en je kon bestellen aan drank wat je wilde.

Ik heb met de ouders van Nicola zitten praten.

Rond 9 uur was Valerie-Claire helemaal moe en zijn we terug gegaan naar het hotel.

 

 

Zaterdag 21 oktober 12e therapiedag.

 

Al weer de laatste therapiedag.

Als ik dan terug kijk is het weer heel snel gegaan.

Deze keer is het beter gegaan dan in juni.

Valerie-Claire was minder moe.

Valerie-Claire kon nu ook buiten de therapie met haar spalken aan lopen , dit heb ik in juni ook geprobeerd maar toen  was ze te moe om te staan. Je kan merken dat ze steeds meer spierkracht krijgt in haar benen.

Na het ontbijt werd ze weer met de auto weggebracht en stonden de therapeuten weer op haar te wachten.

Wij zijn naar het hotel gegaan om de auto te pakken De oefeningen waren  weer goed gegaan in haar pak.

Tijdens de massage lag Valerie-Claire heerlijk te genieten.

Nathalie en Dieneke kwamen rond 11.00 uur met de taarten.

Iedereen vond het heel leuk en vooral lekker.

We zijn nog snel iets gaan eten in de stad voor het eind onderzoek want daarna rijden we gelijk naar huis.

Dr Petrov was tevreden met de resultaten en de stand van haar voeten is met 22 graden verbeterd. Ze kan haar benen 8 centimeter verder vanelkaar doen, dit geeft als ze zit meer stabiliteit. Dat is de meest belangrijke verbetering.

Ook wij zijn zeer tevreden met het resultaat van deze twee weken.

Rond 14.15uur vertrokken we.

Het was heerlijk rustig op de weg en zijn doorgereden tot een klein dorpje in de omgeving van Wurzburg. Daar hebben we overnacht in een plaatstelijk hotel.

 

 

Zondag 22 oktober.

We zijn naar opa en oma gereden om Valerie-Claire te brengen.

Zij passen volgende week op want dan moeten wij werken en Valerie-Claire heeft herfstvakantie.

 

Week 43  23oktober – 29 oktober.

 

Deze week heeft Valerie-Claire bij opa en oma doorgebracht.

Volgens opa en oma is het heel goed gegaan.

Zij vinden dat Valerie-Claire veel meer begint te brabbelen en ook steeds vaker op een dag.

Ze gaat volgens hen ook andere klanken maken.

 

Het lopen in haar oude loopwagen ging ook heel erg goed.

Voorheen hing ze alleen maar in deze wagen maar nu zie dat ze echte stappen gaat zetten.

Ze laat zich heerlijk verwennen en geniet elke avond van het bad.

 

Wij hebben natuurlijk wel elke dag even gebeld om te vragen hoe het met onze kleine meid gaat.

Als ze dan de telefoon bij haar oor kreeg wilde ze niets zetten maar als oma dan de telefoon op de luidspeker zette ging ze tijdens het gesprek ook mee brabbelen.

 

Het eten en slapen ging ook heel goed.

Haar nieuwe medicijn is volgens ons maar ook volgens opa en oma beter dan de trileptal die ze voorheen had. Ze was wel blij toen ze mij vrijdag weer zag.

Zondag is ze bij haar nichtje Maxime gaan spelen dat vond ze ook wel heel leuk.

Volgende week gaan we weer naar school dan moet ze weer vroeg opstaan!

 

 

Week 44  30 oktober –5 november.

 

Weer naar school!

Op school is het gewoon weer goed gegaan.

Woensdagmiddag zijn er twee van de vier juffrouwen van Valerie-Claire op visite geweest. Dat vond Valerie-Claire wel heel leuk.

 

Het was heel gezellig. Valerie-Claire vindt het nog niet echt leuk om elke morgen met het busje naar school te gaan. Maar volgens de chauffeur Bart is het huilen over als ze de straat uit zijn.

Als ik haar ‘s middags  om 16.20 uur uit het busje ophaal is ze heel rustig.

Donderdag is een wat mindere dag voor haar. Op school werd ze weer door Mathys in haar vingers gebeten.

De juffrouw belde op om te vertellen dat het weer was gebeurt.

Ze beloofde ze nu echt niet meer bij elkaar in de buurt te plaatsen.

Voor de zekerheid heb ik de dokter nog even gebeld maar deze vond het nodig om een  antibioticum voor te schrijven wel moesten we het in de gaten houden. Indien nodig de hand  in het water met biotex / soda houden.

Vrijdag hebben we haar niet laten zwemmen .

Tijdens de zwemles mocht ze bij de buddyklas zitten.

Een buddyklas is een klas in de bovenbouw.

Vrijdagavond was ze wat moe, je kon echt merken dat ze weer moet wennen aan een hele week naar school gaan. Ze maakt ook wel hele lange dagen van 7.40 tot 16.20 uur naar school.

Het weekend hebben we lekker rustig aan gedaan. Haar vingers gaan redelijk de ene met de kleine beet geneest goed.

De andere vinger daar is nu al het vel vanaf dat ziet er niet zo mooi uit het is op een klein puntje aan het ontsteken daarom hebben we haar hand in de biotex gehouden. Aan het einde van het weekend was de ontsteking een aardig eind weg.

 

Wk 45-46-47  6 november- 26 november

 

Met Valerie-Claire gaat het goed, ze blijft steeds beter zitten.

We hebben een speelkleed voor haar gekocht en als ze daarop zit met haar speelgoedmand erbij, begint ze al zittend in de mand te rommelen.

Ik ben helemaal trots op haar als zij zo zit te spelen en wanneer ik er ook nog een spiegel bij zet, zodat ze zichzelf kan zien, is het helemaal feest.

Op school kan zij  steeds beter haar aandacht bij de dingen die om haar heen gebeuren houden.

Nog 2 weekjes en dan gaan we weer naar Zwijndrecht voor zuurstof therapie.

We hebben al gebeld om te vragen hoe het met iedereen daar ging.

Het schijnt met iedereen gelukkig goed te gaan.

Sonja vertelde dat ze naar Valerie-Claire uit kijkt.

Fysiotherapeute Wendy is tevreden over de vooruitgang van Valerie-Claire.

Op school is de fysiotherapeute Stella niet tevreden over de spalken van Valerie-Claire en heeft contact opgenomen met de leverancier en de revalidatie arts op school en beiden zijn van mening dat de spalken niet goed zitten. Er worden nieuwe gemaakt. Ik ben blij dat eindelijk mijn mening gedeeld word, want ik ben namelijk al diverse malen teruggeweest naar de Rijndam, maar daar werd ik tot 4 keer weggestuurd met de mededeling  “mevrouw de spalken zijn goed.”

Valerie-Claire heeft van 22 november tot 25 november bij opa en oma  gelogeerd. We zijn weer begonnen met doen van de oefeningen.

We doen het nu 1 x per dag want meer is niet haalbaar momenteel.

In het weekend oefenen we 2x per dag.

 

 

Wk 48 tot einde van het jaar 2006

 

 

Laatst ging ze helemaal alleen met haar speelgoed zitten spelen, dat zijn dingen die ze een poosje geleden nog niet kon.

Het Sinterklaas feest bij mama op kantoor 3 december vond ze erg leuk.

Ze was helemaal weg van baby Lotte, de kleindochter van mijn collega Jos.
Valerie-Claire kon geen genoeg van haar krijgen.

Dit jaar heeft ze ook in de zaal gezeten terwijl Sinterklaas en Zwarte Piet er waren dat vond ze vorig jaar niet leuk maar dit jaar was het een succes.

Op school is ze ook heel erg door Sinterklaas verwend.

Deze week was erg druk met dokters bezoeken. Maandag 4 december naar de kinderarts in  het Sophia alles was in orde. Dinsdag  5 december zijn we in het Sophia naar de oogarts geweest. Haar ogen waren gelukkig niet verslechterd eerder een fractie verbeterd.

In maart moeten we terug komen dan kijkt de chirurg of Valerie-Claire haar oogjes recht moeten worden gezet middels een operatie.

Woensdag 6 december zijn we naar Ostheopatie  bij mevr Seedorf geweest. Valerie-Claire liet zich goed behandelen, het hele uur liet ze alles toe.

Op 7 december hadden we tot slot nog een bezoek aan de revalidatie arts op school.

 

11 december zijn we weer met zuurstoftherapie begonnen. Op maandag en dinsdag is ze samen met opa in de zuurstoftank gegaan. Het was rustig, Dewi en Ian waren ziek, alleen Jos-een andere patient- was er. Op woensdag is ze samen met mij naar de zuurstoftherapie gegaan. Het ging goed, alleen de laatste 20 minuten gingen moest ze huilen Sacha, medewerker van het zuurstofcentrum, en ik waren beide verbaast omdat ze dit nog nooit heeft gedaan we hebben er niet zo veel aandacht aangeschonken , ik heb haar even op schoot genomen en dat hielp. Donderdag ging het weer goed  en op mijn verzoek werd “de tank” minder snel op druk gebracht, omdat ik bang was dat Valerie-Claire toch een beetje last had van haar oren door gisteren. Het ging nu goed.

Vrijdag 15 december had Valerie koorts en kon niet naar school gegaan en ook niet naar zuurstoftherapie. Op donderdag 21 december is Valerie-Claire met opa en oma meegegaan naar Zeeland, want daar gaan we  Kerst vieren

 

Valerie-Claire heeft tot de Kerst koorts gehad en  het was de zaterdag voor de kerst zelfs dat ze 40.2 had (met panodol zakte de koorts iets). Maar omdat we er toch al een hele tijd mee liepen en ik mij ook niet zo lekker voelde zijn we maar even naar de huisartsenpost in het ziekenhuis gegaan.

Daar kregen we beide een antibioticakuur.

Valerie-Claire heeft gelukkig wel goed gegeten tijdens de griep waardoor ze  niet is afgevallen.

 

Op maandag 11 december kreeg ik van mijn collega Monique te horen dat haar hardloop vereniging een sponsor loop voor de stichting gaat organiseren .

Het volgende stukje heeft zij voor mij geschreven.

 

Ik ben Monique Put , een collega van Angelique, de moeder van Valerie-Claire. Het hele verhaal rond Valerie-Claire heeft mij erg aangegrepen, temeer daar ik zelf 2 gezonde dochters heb. Toen ik hoorde dat er een stichting was opgericht voor kinderen zoals Valerie-Claire, die met een zuurstof tekort geboren zijn en die veel geld nodig hebben voor behandeling, dacht ik direct aan mijn haardloopvereniging AV Waterweg te Maassluis.Ik heb aan bestuurslid Ruud Wessels verteld over deze stichting en hij was gelijk enthousiast om in 2007 deze stichting tijdens een sportevenement eens in de spotlights te zetten.

 

Er wordt in aanloop naar de Marathon van Rotterdam op 15 april 2007 een drietal trainingslopen georganiseerd door AVW. De trainingslopen zijn op 18 februari, 11 maart en 1 april. Men kan zich vanaf 9.30 uur inschrijven in de kantine van AVW, alwaar men zich ook kan omkleden en na afloop kan douchen. De deelnemers betalen een inschrijfbedrag van 3 euro + 0,50 euro voor een goed doel. AVW doneert ook 0,50 per deelnemer. De totale opbrengst van deze 3 lopen wordt dan aan een goed doel geschonken.

 

Er wordt om 11.00 uur gestart bij de spoorwegovergang aan de Schenkeldijk te Maassluis. Men kan zich hier aansluiten bij de tempogroepen van 4 tot 6 minuten per km welke geleid worden door tempohazen. De afstanden die gelopen kunnen worden zijn 9, 16, 23 of 30 km. Onderweg en aan de finish zijn drankposten aanwezig. Verdere informatie over AV Waterweg en over de trainingslopen kunt u binnenkort vinden op www.avwaterweg.nl. Over de stichting zuurstof voor een beter leven kan je op de site www.zuurstofvooreenbeterleven.nl meer lezen.

 

Ik hoop dat er massaal gelopen gaat worden voor dit zeer goede doel met in mijn achterhoofd mijn motto Zuurstof voor Zuurstof.

 

Monique Put

 

Ik heb een lokale uitgave van de 3B-Hoek-“De Heraut”- een e-mail gestuurd en gevraagd of ze een artikel over de stichting willen plaatsen en “De Heraut” wil daar graag medewerking aan verlenen.

Op zaterdag 13 januari 2007 is de afspraak voor  het interview.

Week 1 2007

 

Allereerst wensen wij iedereen een gelukkig, gezond en liefdevol 2007 toe.

Deze week heeft Valerie-Claire nog vakantie. Donderdag 4 januari zijn we naar mevr Seedorf  geweest voor Ostheopatie.  Zij vindt dat Valerie-Claire vooruit is gegaan, ze vindt dat ze veel beter waarneemt en meer ontspannen is.

Ze begint nu echt op te knappen, krijgt weer wat kleur op haar wangen en begint haar “praatjes” weer terug te krijgen.

Het drinken doet ze nu uit een gewone beker die zij samen met mij vasthoud.

Voorheen probeerde ik het wel maar toen morste ze heel erg veel, dit gaat nu goed en is een overwinning, weer een stap verder…...

Deze week zijn we niet naar zuurstof therapie gegaan omdat ik nog wat last heb van mijn voorhoofd holte ontsteking en omdat de dokter in het ziekenhuis had gezegd dat Valerie-Claire “wat irritatie in haar oortjes had” ,wilden we geen risico nemen en beginnen we op maandag 8 januari weer met zuurstoftherapie. De afgelopen week heeft Valerie-Claire samen met mij bij opa en oma in Zeeland gelogeerd. We zijn samen heerlijk uitgerust.

 

 

 

Verslag Valerie-Claire tot 30 augustus 2007

 

 

Het is alweer enige tijd geleden dat het dagboek is bijgewerkt. Ik had gewoonweg geen gelegenheid daarvoor vanwege de medische onderzoeken van Valerie-Claire.

Daarom nu het verslag tot en met de therapie te Slowakije in augustus 2007. De therapie is heel goed gegaan, alleen jammer dat we deze keer niet therapeute Lucia hadden, maar een andere groep therapeuten, Erica, Janna, Lubox en Nina.

De 1e dag had ik mijn twijfels, maar dat kwam omdat ik Lucia goed heb leren kennen, mijn vooroordeel was onterecht want het was goed voor Valerie-Claire dat ze ook de behandelingen door anderen toe zou staan. Het ging allemaal heel goed.

 

Naast de bekende behandelingen, heeft Valerie-Claire deze twee weken op een loopband leren lopen, dat ging buiten verwachting goed. Ze kon de loopbewegingen zelf doen, daar ben ik heel trost op!

 

Een ander nieuwtje was dat Valerie-Claire, met hulp van de therapeuten, op een trampoline mocht springen, ze vond het prachtig.

 

Met Dr Petrov gaat het nu prima, dit is de eerste keer dat Valerie-Claire zonder te protesteren, de manuele therapie behandelingen onderging.

 

De “nieuwe” logopediste Nina heeft de 1e behandeling/sessie met hulp van Marcela gedaan. Marcela kent Valerie-Claire immers goed, omdat ik bij haar bij eerdere ADELI behandelingen, extra logopedie bij haar op de praktijk in Piestany heb gevolgd met Valerie-Claire.

Beiden zijn van mening dat Valerie-Claire zich steeds meer bewust wordt van “het leren praten”. Ze krijgt haar tong meer onder controle en dat is de basis om te leren praten. Dat doet mij als moeder heel goed!

 

Samenvattend, Valerie-Claire heeft veel baat bij de ADELI therapie, want ook nu zijn er weer positieve resultaten geboekt, weer een stapje in de goede richting, al is er nog een lange weg te gaan………………………………………zonder ADELI had Valerie-Claire zeker niet bereikt wat ze nu allemaal kan en dat binnen een jaar ongeveer!!!

 

Deze keer zijn we 4 dagen extra gebleven, zodat Valerie-Claire kon bijkomen van de ADELI therapieën. Ze vond het heerlijk om naar het verwarmde zwembad te mogen en was eigenlijk een beetje verbaasd op haar manier dat ze wat kon “uitslapen”, want we gingen nu tussen 08.00 en 08.30 uur ontbijten in plaats van 07.00 uur. Ze heeft wel 2 weken intensieve therapie gehad van maandag tot en met zaterdag, voor ongeveer 4 a 5 uur per dag.

 

Ze is lekker uitgerust thuis in Nederland aangekomen, na het weekeinde moest ze weer naar school.

 

Met het nieuwe schooljaar werd Valerie-Claire verrast doordat twee “oude klasgenootjes” voor dit schooljaar in haar groep zijn geplaatst, dat was voor haar heel vertrouwd om Jordy en Mathijs weer te zien. Ze heeft ook een nieuwe leraar Ad en lerares Tineke. De nieuwe klasgenootjes zijn Bente en Ivan.

 

Op 13 september is Valerie-Claire voor een opname van 5 dagen naar het ErasmusMC/Sophia Rotterdam, om een “gamma kuur”met infuus te ondergaan. Dit is om haar “absences” te doen afnemen. Een soort medicijn dat in haar lichaam opgenomen wordt. Na deze behandeling volgen er om de 4 weken nog drie dagbehandelingen (poliklinisch). Na deze drie maanden hebben we een afspraak met de neuroloog.

Volgens mij “slaat”het nieuwe medicijn goed aan bij Valerie-Claire, ze is alerter en ’s avonds gaat ze veel rustiger slapen.

Ze kan nu ook zelf in haar loopwagen staan en bewegen en het lijkt dat ze zich meer bewuster aan het worden is van de dingen om haar heen, ze wordt duidelijk nieuwsgieriger en wil van alles pakken en voelen. Vooral de espressomachine is reuze interessant, dat is al een aantal keren getest op de kwaliteit…..met een val van het tafeltje.

Ze heeft het op haar manier goed naar de zin met al deze ontdekkingen die ze zelf onderneemt, ik ben trost op mijn kleine prinsesje. Dat ze met al haar beperkingen een vechtertje is, een klein wonder mag dat wel genoemd worden.

 

Spiegels zijn voor Valerie-Claire het mooiste, dan staat ze te praten op haar manier en ze gaat steeds meer klanken maken. Als ze iets niet wil, meen ik duidelijk “neen”te horen. Ze begrijpt volgens mij ook heel veel, alleen ze kan het niet zeggen. Geeft wel hoop voor de toekomst, want ook hier gaat ze met kleine stapjes vooruit. Vooral dankzij ADELI en de oefeningen die ik met haar doe, vooral voor de coördinatie en fijne motoriek.

 

ADELI, Kids Fysio, -en de sessies ZUURSTOFTHERAPIE, om de twee weken naar de Osteopathie, plus wat er met Valerie-Claire geoefend wordt door mij en mijn moeder, deze combinatie is voor haar goed in de ontwikkeling.

Op school krijgt Valerie-Claire nu 4x logopedie per week door Carla, ze wordt met ijs op haar gezicht behandeld plus massages, dit is om de spieren in haar gezicht te ontwikkelen.

 

Valerie-Claire kan nu zelfstandig een beker vasthouden met haar rechterhand, -en dat goed naar haar mond brengen. Daar ben ik heel trost op! Ze gaat dus vooruit!

 

Op 5 november a.s. gaat Valarie voor de 6e x naar ADELI therapie in Slowakije. Ik zal mijn best doen om het verslag daarover zo snel mogelijk te maken en op de site van Valerie-Claire te laten plaatsen.

 

 

HELPT U S.V.P…

DONATIES ZIJN NU URGENT NODIG!!!!!!!

 

WAT IK HELAAS NOG MOET MEEDELEN!!!!

 

NAMENS DE STICHTING  WWW.ZUURSTOFVOOREENBETERLEVEN.NL GAAT ER EEN B R A N D B R I E F UIT!!

 

DE ZUURSTOFTHERAPIE WORDT NIET VERGOED DOOR DE ZORGVERZEKERAAR EN ALS ER NIET VOLDOENDE DONATIES VOLGEN, DREIGEN DE BEHANDELINGEN IN DE LOOP VAN VOLGEND JAAR GESTOPT TE WORDEN.

 

HET POTJE VAN DE STICHTING RAAKT OP, DUS IK DOE EEN BEROEP OP IEDEREEN OM MEE TE HELPEN AAN DONATIES.

VALERIE-CLAIRE EN ANDERE KINDJES WORDEN ANDERS HEEL ERNSTIG GEDUPEERD.

DE BEHANDELINGEN MOETEN TOCH KUNNEN DOORGAAN?????